Ook afgelopen zaterdag was Jan Jungerius weer te vinden op Sportpark Middelmors. Deze keer maakte hij een fotoserie bij een wedstrijd van Rijnsburgse Boys JO19-2. Het verslag is van Henry de Koning.
Rijnsburgse Boys JO19-2
De Middelmors, zaterdag 10:15 uur.
De zon schijnt en het sportpark ligt er prachtig bij als de mannen van de 19-2 de kleedkamer binnen druppelen. Als interim-leider mag ik vandaag de honneurs waarnemen voor Dirk, die er net als een paar spelers helaas niet bij kan zijn. Wat direct opvalt: dit is niet zomaar een team. Dit is een mooie groep gasten die oprecht houden van het spelletje en er zichtbaar van genieten om dit elke week mét elkaar uit te oefenen.
Het team is vandaag een levend puzzelstuk. Met spelers op vakantie en een zieke keeper is het even schakelen. De ene speler wist via de app tot op het laatste moment niet of hij ‘misschien, wel of niet’ aanwezig zou zijn, terwijl een ander nog de confetti van de carnavalsnacht in zijn haar heeft zitten. Dan is er nog een verdediger die alleen een slidingbroekje in zijn tas vindt en de spits die pas de tweede helft aansluit – uiteraard zonder wedstrijdshirt.
Gelukkig kennen de mannen elkaar door en door. Bevriende invallers staan klaar en een extra broekje of shirt wordt zo uit de hoge hoed getoverd. Terwijl er een ‘veiligheidszone’ wordt ingesteld rondom de teamgenoot die met zijn gassen de ozonlaag boven Rijnsburg bedreigt, en de aanvoerder er zoals elke week op wordt gewezen dat de band om zijn linker- en niet om zijn rechterarm hoort, dan weet je: dit is de charme van de zaterdag.
Tegenstander Oegstgeest staat al scherp op het veld met een uitgebreide warming-up achter de rug als de mannen van RBB het veld betreden. Onze jongens laten zich niet gek maken; ze lopen een paar keer heen en weer, schudden de benen los en regelen onderling de opstelling. 4-4-2, iedereen weet wat er verwacht wordt.
Na het fluitsignaal zien we twee teams die aan elkaar gewaagd zijn. De eerste vijftien minuten vindt de strijd vooral plaats op het middenveld. Onze jongens vormen een hecht blok; ze gunnen elkaar de bal en werken voor iedere meter. Dat werpt zijn vruchten af bij een corner die niet goed wordt weggewerkt: Dave opent het bal met een schot van buiten de zestien dat als een raket de kruising in vliegt: 1-0! (Als de fotograaf dit heeft vastgelegd, is dat de foto van het jaar).
Oegstgeest probeert het tij te keren en komt een paar maal gevaarlijk voor het doel, maar onze invallende keeper blijkt een goudgreep met reddingen waar een kat jaloers op zou zijn. Vlak voor rust volgt een aanval uit het boekje: een prachtige aanname en een koelbloedige afronding van Luc brengen ons op 2-0. In de kleedkamer wachten de vitamines van de ‘fruit-moeder’ al op de mannen.
Na de rust voert Oegstgeest de druk op, maar RBB buigt niet en weet zich na tien minuten onder de druk uit te voetballen. Het blijft een leuke wedstrijd waarin beide teams kansen krijgen, maar de eindstand wordt uiteindelijk bepaald op 3-0 door een penalty na een overtreding op Dave.
Ondanks de strijd, de belangen en zelfs een gele kaart voor de keeper van Oegstgeest, bleef het uiterst sportief. Geen gezeur, geen middelvingers, maar respect voor de goed fluitende scheidsrechter en voor elkaar. Precies zoals voetbal bedoeld is: strijd op het veld, vriendschap daarbuiten.
Als je later oud en grijs bent, herinner je je niet de stand, maar wel de humor in de kleedkamer, de vrijwilligers die de boel draaiende houden en het simpele geluk van een zaterdag met je maten op de club.
Mannen, vrijwilligers en supporters: bedankt, dit was top, zo hoort voetbal te zijn!
