Bram van Egmond

Team van de Week: Rijnsburgse Boys JO13-5

Iedere week is fotograaf Jan Jungerius te vinden op Middelmors om foto’s te maken bij een team van Rijnsburgse Boys. Deze keer was JO13-5 aan de beurt. Het verslag is van Arno de Mooij. 

Wedstrijdverslag Rijnsburgse Boys JO13-5

Deze week werd RBB JO13-5 uitgeroepen tot Team van de Week. Een hele eer natuurlijk! Afgelopen week werd er dan ook extra hard getraind. Dat doen we normaal gesproken al, maar er ging toch nog een tandje bij. De nederlaag tegen RCL zat nog een beetje in het hoofd en er was dus iets goed te maken. Gelukkig waren we deze wedstrijd weer volop bezet. Sam was er ook weer bij. Na twee weken met hechtingen langs de kant te hebben gestaan, stond hij nu weer helemaal klaar om te knallen.

De opstelling waarmee we begonnen was als volgt:  
Vienna op doel.  
Achterin stonden Kees, Vince, Matthijs en Bram.  
Op het middenveld begonnen Sam, Tygo en Bart.  
Voorin vormden John, Djace en Davy de aanval.

Op de bank begonnen voor het eerste kwartier Nathan, Joah en Mike, die stonden te popelen om hun minuten te maken. Voor de tactische aanwijzingen stonden Hans en Arno langs de lijn, terwijl Henk op afstand meekeek. Hij was bij een wedstrijd van de jongste aan het kijken, maar was met zijn gedachten natuurlijk gewoon bij ons. Langs veld 2 stond bovendien een groot en enthousiast publiek dat het team kwam aanmoedigen. Aan de voorbereiding kon het dus zeker niet liggen!

De tegenstander van vandaag was Foreholte JO13-2, de nummer vier van de competitie. Tijdens de warming-up werd er al even naar de tegenstander gekeken… en toen viel er toch wat op. De jongens van Foreholte waren behoorlijk aan de maat. Sommige spelers waren serieus een kop groter dan onze meid en jongens. Je zag bij RBB even wat vragende blikken ontstaan. De trainers moesten dan ook even goed praten: lengte zegt niet alles. Misschien hebben ze geen conditie, misschien weten ze niet hoe ze met een bal om moeten gaan. Kortom, we probeerden het vertrouwen erin te praten. De jongens luisterden wel, maar helemaal gerust waren ze er nog niet op.

Na het handen schudden met de scheidsrechter volgde al snel het fluitsignaal voor de aftrap. RBB werd in het begin een beetje overvallen door Foreholte. Binnen tien minuten stonden we al op een 0-1 achterstand. Langs de lijn werd meteen druk gepuzzeld. Er werd besloten om Bart en Tygo van positie te laten wisselen — iets met lengte en duelkracht. Vanaf dat moment draaide de wedstrijd eigenlijk snel om. Foreholte kwam nauwelijks nog bij ons doel in de buurt en RBB begon steeds beter te voetballen. Er werden zelfs drie fantastische kansen gecreëerd.

Sam liet meteen zien dat twee weken rust hem geen kwaad hadden gedaan. Met een prachtig schot leek hij de gelijkmaker binnen te schieten, maar helaas spatte de bal via de binnenkant van de paal weer terug het veld in. Het publiek had hem al bijna geteld. Ook werden er een paar mooie aanvallen opgezet van achteruit. Via het middenveld kwam de bal bij Davy, Djace en John terecht, die meerdere keren gevaarlijk voor het doel verschenen. Helaas wilde de bal er nét niet in. Rond de 15e minuut kreeg Kees een flinke tik tegen zijn hak. Er werd daarom besloten om meteen de wissels in te zetten. Nathan, Joah en Mike kwamen het veld in, terwijl Davy, Tygo en Kees even konden uitrusten na hun harde werk. Nathan probeerde er meteen een schepje bovenop te doen en ging iets harder de duels in. De intentie was er zeker, al moeten we eerlijk zijn: heel veel indruk maakte het nog niet op de tegenstander… maar de inzet was in ieder geval duidelijk aanwezig. Tegen Joah werd langs de lijn gezegd dat hij lekker op zijn tegenstander moest blijven plakken. Dat nam hij nogal letterlijk. Zijn tegenstander had het ineens een stuk lastiger en raakte hem soms maar moeilijk kwijt. Je zou bijna denken dat Joah met secondelijm aan zijn shirt zat. Tot aan de rust bleef het een wedstrijd waarin er enorm hard werd gewerkt door de jongens van RBB. Ondanks de goede kansen bleef de stand echter 0-1.

In de rust ging het team naar de kleedkamer. Daar werd al snel besproken dat de tegenstander niet alleen groot was, maar ook behoorlijk stevig speelde. Kees had last van zijn hak, Joah had een tik tegen zijn neus gehad, iemand anders had een flinke duw gekregen en weer een ander had het gevoel steeds tegen een soort boomstam aan te lopen.

Na opnieuw een oppeppend gesprek werd met frisse moed begonnen aan de tweede helft. De trainers vertelden er ook nog even bij dat er een fotograaf langs de lijn stond, dus af en toe een lach richting de camera mocht best. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan als je net tegen een tegenstander van anderhalve meter negentig aanloopt.

Bij de start van de tweede helft werd er meteen gewisseld. Sam, Bart en Djace begonnen even op de bank, terwijl de andere jongens het veld weer in gingen. Wat we toen nog niet wisten, was dat Vienna het op doel behoorlijk druk zou gaan krijgen. Ze heeft echt alles gegeven en meerdere keren laten zien dat ze een sterke keepster is. Net als in de eerste helft kregen we helaas vrij snel een tegendoelpunt te verwerken: 0-2. Daarna leek er toch wat twijfel in het team te sluipen. Waar in de eerste helft nog mooie acties werden gemaakt, liepen we er nu soms net een stapje achteraan. De tegendoelpunten volgden daarna snel. Twee keer uit een corner en daarna ook nog een ongelukkig pechdoelpunt. Sam bleef deze helft aan de kant, want met zijn been had hij zijn rust wel verdiend. In de 45e minuut kwamen Bart en Djace weer het veld in om John en Bram af te lossen. Ondanks alle pech kreeg Vienna het ook nog zwaar te verduren toen ze een flinke elleboog tegen haar gezicht kreeg. Maar zoals een echte keepster betaamt stond ze daarna gewoon weer op alsof er niets gebeurd was.

Uiteindelijk eindigde de wedstrijd in een 0-5 nederlaag. Dat was natuurlijk een flinke teleurstelling voor het team. Toch was het mooi om te zien dat de spelers van RBB met opgeheven hoofd de tegenstander feliciteerden. En zoals dat hoort na een zware wedstrijd… werd er daarna toch nog even gezellig nagepraat en gesnackt in de kantine. Want winnen is leuk, maar snacken na de wedstrijd blijft toch ook een van de hoogtepunten van de zaterdag.

En om niet te vergeten, de mooie foto’s die gemaakt zijn door Jan Jungerius, dank daarvoor!!!